Tuesday, June 12, 2007

ప్రశాంతత

మనసు పడిన కష్టాల వేడికి
గుండె కరిగి కన్నీరై పారిన వేళ

కను రెప్పల కట్టలు తెగి అశృవులు
చెక్కిళ్ళపై చిందులు తొక్కిన వేళ

శోకము గొంతుకు అడ్డము పడగా
నోట మాటలు తడబడి తప్పిన వేళ

ఉబికిన దుఃఖము నోటిని నొక్కగ
మూలుగు మాటకు ప్రతీక ఐన వేళ

దిక్కులు తోచక తిరిగెడి మనసుతొ
తడిసిన కళ్ళకు చీకటి కమ్మిన వేళ

లోకంబులు లోకేశులు లోకస్థులు
తెగిన తుది నలోకంబగు పెంజీకటి
కవ్వల నెవ్వడు ఏకాకృతి వెల్గు నతని
నే భజియింతునన్న మెరుపు మదిన మెరవ

నిట్టూర్పుల వేడికి శుద్ధి అయి
కన్నీటి ధారలకు ప్రక్షాళనై
సక్రమ ఉచ్చ్వాస నిచ్చ్వాసలకు ఆరినదై
అరవిరిసిన ప్రశాంతత కన్నులెదుట తాండవమాడె!!!

No comments:

Post a Comment