జ్ఞాపకాల గుబాళింపు..

నిద్ర జార్చుకున్న నింగి మధ్య
విరగ పూసిన కలువ
ఆపై వేచిన తుమ్మెద పలకరింపు..

కంటి కొలకులు చూసిన
ముత్యాల పలవరింపు..

అలసిన అలజళ్ళను అలవోకగా ఏరుకుంటూ..
ఒడిలిన తెరల వెనకగా
ఎగబ్రాకిన వేకువ కిరణం..

వెచ్చగా ఒళ్ళిరిచుకున్న
జ్ఞాపకాల గుబాళింపు..

మూస బ్రతుకులు

దిక్కు దిమ్మెల మధ్య
జెట్టు విమానాలు కట్టిన
తెల్లాని వెలుగు తంతృల మీద
రంగు చీరలు ఆరేసిన చాకిరేవులాగా
కనబడుతున్నదా ఆకాశం ...

రేవులో ఎన్ని చీరలు వెలిశాయో
కారి కిందున్న కొలనూ రంగుల మయమయ్యింది

ప్రకృతి పగలంతా శ్రమపడి ఆరేసిన
రంగుల్ని, ఓ దొంగ, చెట్టుపుట్టలు , ఆకాశంతో సహా,
కాజేసి అటువైపు కుప్పలు పోస్తున్నాడు ..

వూరి జనం వీధి దీపాల కాంతిలో,
చమురు లాంతర్ల వెలుగులో,
పోయిన రంగుల్ని వెదుక్కుంటున్నారు..

నిరసనగా చెట్లపైన గువ్వపిట్టలన్నీ
కలిసికట్టుగా నినాదాలు చేస్తున్నాయి..

ఇవేవి పట్టనట్టు రంగు చీరల మూటగాడు
పడమటి కొండల వేనక్కి జారుకున్నాడు.

తెలిసిన దొంగ అనో, రేపొస్తాడులే అనో
అందరూ పట్టనట్టే.. ముసుగులు తన్నేందుకు
సిద్ధమవుతున్నారు.. మూస బ్రతుకుల్లో ఒదిగిపోతున్నారు

ఆవిష్కరణ

పట్టె మంచము మీద తూర్పుగా తలపెట్టి
కాలి మట్టెల వరకు తనువంత దాచేస్తు
కటిక చీకటి గప్పి కునుకు తీసే పడతి ...

సవ్వడే లేకుండ సరసాలు ఆడంగ
చల్లగా దరికి జేరి విరహమందిన ప్రియుడు
మెల్లగా ఆఝాము తెర లాగుతున్నాడు ...

చిమ్మ చీకటి అడవి..మధ్య నడిచెడి దారి..
బాట చివరన ఎరుపు గగన తలము ..

ఆ క్రింద మెరిసేటి కొండ చరియల నడుమ
నిండుగా ముద్దొచ్చే భాను మందారం..

తమ సఖుడి రాకతో, ఆనంద ముప్పొంగి
వికసించి నవ్వేటి రెండు పద్మాలు..

పద్మాల పూ తావి చాలదనుకుందేమో
తనవంతు గంధాలు విరజల్లు సంపెంగ ..

పగడాల తమ కాంతి దశదిశలకూ జిమ్మి
పగటి వెలుగులు మింగి ముత్యాలు గా మార్చి
పలకరింపుగ చూచె ఆలుచిప్పల నవ్వు.

ఆనంద దుందుభులు ప్రాగ్దిశలో మ్రోగంగ
ఆ తాళానికనువుగా తపన తీరేలాగ
తనవంతు గాన్నాన్ని తోడు కలిపిన శంఖు..

ఇంత సుందర తరుణమూరికే జారేనా ?
కొంత తడవైనా దాన్ని కట్టేయవద్దూ.. ?
ఆమంగళావకాశాన్ని ముడులేసి బంధించి
గుండెలోతుల్లో దాచేటి బంగారు కలశాలు..

సురగంగ ఉప్పొంగి శివుని శిరమున చేరి
సుడులెన్నొ తిరిగేసి విసిగినట్టుంది ...
భువి పైకి జారంగ బలమైన తలమేదొ
తెగవెదికి ఆ స్థలము ఎంచినట్టుంది..
తనధారనోపంగ హరుని జడలోతునుబోలు
కూపాన్ని ఆ మధ్య తవ్వి నట్టుంది..

ఈజగతి మెచ్చంగ సురపతే నొచ్చంగ
వాడి ఏనుగు వాడి దంతాలు మాయమై
వడివడిగ పరుగెత్తి ఇటుదాగెనెందుకో ?

ఎర్ర కలువల మీద అందాల ఈ రాశి
ఎన్ని తావుల జనెనో ఎంతగా అలసెనో ...

తనువు మరిచి..
విభుని కొరకై తపియించు ఋషి లాగ ..
తపనలెరుగక..
అమ్మ ఒడిలోన శయనించు పాప లాగ..
నిద్ర ఒడిలో తాను ఒదిగి ఉంటే..

ఆశగా అటుచేరి ఆమె విభుడు నేడు
అందాన్ని ఆసాంతం ఆవిష్కరించాడు..
మమతతో ఆవిడ్ని ఓలలాడించాడు..
కవితలో తనువంత పూలు కురిపించాడు..

హాయి - 2

తోడుగున్న బాధలన్ని పలచనై పోయె నేడు
గోడుజెప్పి మబ్బులన్ని కరిగి జారిపోయి నట్టు
కలల్లోని కతలు అన్ని కవితలయ్యి కదిలె నేడు
వాన బోగ పిల్లగాళ్ళు నీళ్ళలోకి ఉరికి నట్టు

నింగిలోని చుక్కలన్ని కళ్ళలోన మెరిసె నేడు
దాలిగుంట తిరిగి రగిలి చీకటింట ఎగిరి నట్టు
ఇంద్ర ధనసు క్రింద దూకి పెదవిపైన నిలిచె నేడు
రంగు కుంచె సూరిగాడు తూర్పుదిక్కు విసిరి నట్టు

చెలియ నవ్వు మోము చూసి మనసు ఊయలూగె నేడు
గాలి ఈల పాట వింటు పంటచేలు ఊగి నట్టు

నల్లాకాశం

కన్న కలలీడేరుతాయని తెల్లవారే ఘడియ లాయెని
తల పాపట సింధూరాలద్దగ దినకరుడొచ్చు వేళాయెనని !!

నల్ల నింగి, వెన్నెల వెలుగులో
చల్ల చంద్రుని అద్దం ముందు
మబ్బు తెరల వెనక సద్దుచేయక
చుక్కల మెరుగులద్దు కుంటూ
సోయగాలు సరిదిద్దు కుంటుంది ! .. కన్న ...

రవి ఎరుగని తన అందాలను
కలువ కన్నుల ప్రాంగణంలో,
అల్లలాడే నల్ల కురులతొ,
పెళ్ళి సిగ్గులు మొగ్గ తొడగగ
చల్ల గాలులు సలుపు తుంది ! .. కన్న ...

తూర్పు కొండపై చూపు నిలిపి
ఓర్పు తనలో సడలు తున్నా
రేపటుదయపు ఘడియకోసం
రగులే ఆశమంటలు సాక్షిజేసి
ఎదురు చూపుల పోగులేస్తుంది ! .. కన్న ...

నా గుండెల్లో గిలిగింతెడుతూ
చుట్టు తిరుగుతూ గారం పోతూ
పాట కట్టమని మారం చేస్తూ
ఆశగ చూస్తూ నిలిచిందా నల్లాకాశం ! .. కన్న ...

చెరువు

నింగి మబ్బులు కప్పుకుని దాలి గుంటలో పిల్లిలా ఒదిగి
ప్రశాంతంగా పడుకున్న ఆ చెరువు చూస్తే అందరికీ అక్కసే

ఇటు గట్టున మర్రి చెట్టు
ఊడ చేతులు దూర్చి కితకిత లెడుతుంది
కాళ్ళనందులో దించి నీళ్ళు తాగుతుంది
ఒళ్ళు మండిన చెరువు ఒడ్డు తడుపుతుంది.

అటు గట్టున పారిజాతాల చెట్టు
పువ్వులిసిరి సరసాలాడుతుంది
పరవశపు గుండ్రాలు తెగ రేపుతుంది
నచ్చని చెరువు దాని బింబాన్ని పట్టేసి నలిపేస్తుంది

ఇటుపక్క చేరిన పనిలేని పిల్లాడు
పలక రాళ్ళను తీసి విసురు తున్నాడు
వాటి కప్ప గంతులు చూసి ఎగురుతున్నాదు
వాడి కేమి తెలుసు? తగదన్న చెరువు దాన్ని తిరిగి విసిరిందని ?

వీస్తున్న గాలికీ అదను దొరికినట్టుంది
చెరువు కప్పుకున్న ముసుగు లాగేసింది
కోపమొచ్చిన చెరువు, ప్రకృతి అంతా ఒడ్డు పక్కన కట్టేసి
తన మధ్యలో నీలాకాశాన్ని, సూర్యుడిని పట్టి బంధించి
తెగ ఊపి కసి తీర్చుకుంటుంది

అమాయకంగా ఆ ప్రశ్నలేమిటి ?

చిరుగాలికి రెపరెప లాడుతు
నీ కళ్ళకు అడ్డంపడుతు
నా చూపుతొ దోబూచాడే
ఏ కడలి ఎరుగని నీ కురుల అలలకు
అడ్డం కట్టు..

చెప్పేందుకు తికమక పడుతు
నీ మాటలు తడబడనిస్తు
నా మనసును గిలిగింతెట్టే
ఏ తుమ్మెద ఎరుగని మధు కలశాలను
అదుపులో పెట్టు..

చిరు సిగ్గులు కురిపించేస్తూ
సంధ్య కాంతులు విరజిమ్మేస్తూ
మనసు భావాలకు అద్దంపట్టే
ఏ ముఖము ఎరుగని నీ చెక్కిలి అద్దము
దూరం పెట్టు...

అల్లలాడుతూ కవితలు రేపుతూ
అలకకి కూడా అందానిస్తూ
మనసు హాయిలో ఓలలాడించే
ఏ నింగి ఎరుగని తారలా కన్నులు
అబ్బ! ... అవతలికి తిప్పవూ..

చెలివని నీకు చనువును ఇస్తే
చేసే చేష్టలు అన్నీ చేస్తూ
నేనేం తప్పుని చేశానంటూ
అమాయకంగా ఆ ప్రశ్నలేమిటి ?

==================================


cirugaaliki reparepa laaDutu
nee kaLLaku aDDampaDutu
naa cuuputo dObuucaaDE
E kaDali erugani nii kurula alalaku
aDDam kaTTu..

ceppEnduku tikamaka paDutu
nee maaTalu taDabaDanistu
naa manasunu giliginteTTE
E tummeda erugani madhu kalaSaalanu
adupulO peTTu..

ciru siggulu kuripincEstuu
sandhya kaantulu virajimmEstuu
manasu bhaavaalaku addampaTTE
E mukhamu erugani nii cekkili addamu
duuram peTTu...

allalaaDutuu kavitalu rEputuu
alakaki kuuDaa andaanistuu
manasu haayilO OlalaaDincE
E ningi erugani taaralaa kannulu
abba! ... avataliki tippavuu..

celivani neeku canuvunu istE
cEsE cEshTalu annee cEstuu
nEnEm tappuni cESaananTuu
amaayakamgaa aa praSnalEmiTi ?

శాంతం

తర్కం వేదం మోక్షం శాంతం
యాగం యజ్ఞం మరణం శాంతం
విరహం తమకం స్వేదం శాంతం
ఆరాటం ఆధారం నిర్వేదం శాంతం
కాంక్ష ఆంక్ష శిక్ష శాంతం
ఆరంభం నిర్మాణం నిర్మూలం శాంతం
జన్మం పోరాటం నిర్మోహం శాంతం

కలయిక

వేచిన సమయము పరుగిడి నడవగ
ఆగిన తరుణము వడివడి కదలగ
చూపులు కలపగ తడబడు అడుగుల
తావుకు నడిచితి మనసును తెలుపగ

అల్లరి తల్లికి నివ్వగ స్నేహము
తెల్లని మల్లెల నవ్వులు పూయగ
చల్లని కన్నుల సవ్వడి నీడన
మెల్లగ కళ్ళతొ నవ్విన తరుణము

తకధిమి తరిఝణు పదములు కదిలెను
సరిగమ పదఝరి కవితకు అమరెను
గొలుసులు సడలిన హయముల గతిగొని
మనసున కవితలు అటునిటు తిరిగెను

గడపిన రాతృల వేదన భారము
కదలని కాలపు రోదన గీతము
కరిగెను మైనపు ముద్దల లాగున
విరిసెను ఇందృని విల్లుల వైనము

తొలకరి అందిన చకోర చందము
తడిసిన బీటల బంజరు గంధము
మనసులు అల్లిన సుందర బంధము
ముదమున పొందితి కోరిన అందము !!


vEcina samayamu parugiDi naDavaga
aagina taruNamu vaDivaDi kadalaga
cuupulu kalapaga taDabaDu aDugula
taavuku naDiciti manasunu telupaga

allari talliki nivvaga snEhamu
tellani mallela navvulu puuyaga
callani cuupula savvaDi neeDana
mellaga kaLLato navvina taruNamu

takadhimi tarijhaNu padamulu kadilenu
sarigama padajhari kavitaku amarenu
golusulu saDalina hayamula gatigoni
manasuna kavitalu aTuniTu tirigenu

gaDapina raatRla vEdana bhaaram
kadalani kaalapu rOdana geetam
karigenu mainapu muddala laagaa
virisenu indRni villula vainam

tolakari andina cakOra candam
taDisina beeTala banjaru gandham
manasuna alliti sundara bandham
mudamuna ponditi kOrina andam !!

( ని) వేదన

చేసే పూజల ధూపం ఏమౌతుంది
చెప్పే బాధల భారం ఎటుపోతుంది
అర్పించే గుండె చెక్కల భోగాలకు అంతాలెప్పుడు
మండే మనసుల హారతులకు అర్ధాలెప్పుడు
వేదన గీతాల మంత్రాల నేపధ్యంలో
పెక్కు ప్రసాదాలు కడుపార మెక్కుతూ
తొణకని నీ బూటకపు చిరునవ్వు
నా అసహాయతకు వెక్కిరింపా?
నా అమాయకత్వానికి కనువిప్పా?

తీరని ఆశల కోతలో
మండే గుండెల బాధలో
అడిగిన ఆశ్రిత జీవిని
అన్యధా అనుకోకు స్వామీ !!

ఇది ఆగని పయనం..

ఓ ప్రేమమయి మీటిన
మనసు తంత్రి ఇది -- రాగమై సాగుతున్నా
ఓ స్నేహమయి చూపిన
వినూత్న వీధి ఇది -- బాటసారినై ఏగుతున్నా
ఓ చందనమయి ఒసగిన
సుందర సౌరభమిది -- గాలినై పంచుతున్నా
ఓ దివ్యమూర్తి వెలిగించిన
మనోహర దీపమిది -- వెలుగునై మెరుస్తున్నా
ఓ అమృతనేత్రి తెచ్చిన
అవిశ్రాంత స్పూర్తి ఇది -- నిర్విరామంగా వెలుగుతున్నా
ఓ దరహాసిన ఇచ్చిన
నిష్కల్మష బంధమిది -- భావంగా మలుచుకున్నా

మనో రధాన్ని నడుపుతున్నా
కవితా ఫలకాన్ని దిద్దుతున్నా
కలల శిల్పాన్ని చెక్కుతున్నా
అస్థిర గమ్యాలకు సాగుతున్నా..
ఆనంద శిఖరాలను ఎక్కుతున్నా
గుండె మంటలూ చవిచూస్తున్నా
సుదూర తీరాలను చేరుతున్నా...
ఆత్మీయత అనురాగాలను వెదుకుతున్నా..

ఇది ఆగని పయనం..
ఎంతవరకో..ఎప్పటివరకో.. ?

O prEmamayi meeTina
manasu tantri idi -- raagamai saagutunnaa
O snEhamayi cuupina
vinuutna veedhi idi -- baaTasaarinai Egutunnaa
O candanamayi osagina
sundara sourabhamidi -- gaalinai pancutunnaa
O divyamuurti veligincina
manOhara deepamidi -- velugunai merustunnaa
O amRtanEtri teccina
aviSraanta spoorti idi -- nirviraamamgaa velugutunnaa
O darahaasina iccina
nishkalmasha bandhamidi -- bhaavamgaa malucukunnaa

manO radhaanni naDuputunnaa
kavitaa phalakaanni diddutunnaa
kalala Silpaanni cekkutunnaa
asthira gamyaalaku saagutunnaa..
aananda Sikharaalanu ekkutunnaa
gunDe manTaluu cavicuustunnaa
suduura teeraalanu cErutunnaa...
aatmeeyata anuraagaalanu vedukutunnaa..

idi aagani payanam..
entavarakO..eppaTivarakO.. ?

నువ్వు

కక్షల కదన రంగాల్లో
ఎగిరొచ్చిన శ్వేత పత్రం
నిర్జీవ జనుల శోకాల్లో
ఎదురొచ్చిన ఆశా శిల్పం
నిస్తేజ నిశీధి వీధుల్లో
వెలుగిచ్చిన కాంతి కిరణం
కలవరింతల అసంపూర్ణ నిద్రల్లో
ఒడినిచ్చిన మాత్రు రూపం
వేడెక్కిన విధాత రాతల్లో
తరలొచ్చిన చల్లని పవనం
కబళించే కష్టాల ఊబుల్లో
చెయ్యిచ్చిన అమృత కలశం
నువ్వు !!


kakshala kadana rangaallO
egiroccina SvEta patram
nirjeeva janula SOkaallO
eduroccina aaSaa Silpam
nistEja niSeedhi veedhullO
velugiccina kaanti kiraNam
kalavarintala asampuurNa nidrallO
oDiniccina maatru ruupam
vEDekkina vidhaata raatallO
taraloccina callani pavanam
kabaLincE kashTaala uubullO
ceyyiccina amRta kalaSam
nuvvu !!

అంతం కాదిది ఆరంభం చీకటి కావల తొలికిరణం

కటిక ఉప్పుల తీరాల్లోనే హృద్యంగా ఉదయం
కరుడుగట్టిన గుండెల్లోనే ప్రజ్వాలిత కధనం
కసిపెరిగిన క్రోధాల్లోనే పసిఛాయల గమనం
అంతం కాదిది ఆరంభం చీకటి కావల తొలికిరణం

వెనుదిరిగిన కెరటాల్లోనే తడియారిన తరళం
కునుకెరగని రాత్రుల్లోనే ఆలక్ష్యపు జననం
ఆక్రోశపు అరుపుల్లోనే గురుతుండె కవనం
అంతం కాదిది ఆరంభం చీకటి కావల తొలికిరణం

కారడవుల గుప్పెట్లోనే చైతన్యపు సమరం
నిరసించిన హృదయాల్లోనే తొలిప్రేమాగమనం
నిశిరాతిరి సమయాల్లోనే స్వాతంత్ర్యపు కదనం
అంతం కాదిది ఆరంభం చీకటి కావల తొలికిరణం

పడిపోయిన శిధిలాల్లోనే గతవైభవ శిఖరం
చేజారిన తరుణాల్లోనే మరుపెరుగని సకలం
చితిమంటల చిటపటలోనే మరుజన్మకు పయనం
అంతం కాదిది ఆరంభం చీకటి కావల తొలికిరణం



kaTika uppula teeraallOnE hRdyamgaa udayam
karuDugaTTina gunDellOnE prajvaalita kadhanam
kasiperigina krOdhaallOnE pasiChaayala gamanam
antam kaadidi aarambham ceekaTi kaavala tolikiraNam

venudirigina keraTaallOnE taDiyaarina taraLam
kunukeragani raatrullOnE aalakshyapu jananam
aakrOSapu arupullOnE gurutunDe kavanam
antam kaadidi aarambham ceekaTi kaavala tolikiraNam

kaaraDavula guppeTlOnE caitanyapu samaram
nirasincina hRdayaallOnE toliprEmaagamanam
niSiraatiri samayaallOnE swaatantryapu kadanam
antam kaadidi aarambham ceekaTi kaavala tolikiraNam

paDipOyina SidhilaallOnE gatavaibhava Sikharam
cEjaarina taruNaallOnE maruperugani sakalam
citimanTala ciTapaTalOnE marujanmaku payanam
antam kaadidi aarambham ceekaTi kaavala tolikiraNam

తృప్తి

రెక్కలొచ్చి దిశలు తుడిచినట్టుంది
పించెమిప్పి నెమలి తిరిగినట్టుంది
తొలకరి చినుకుల్లో తడిసినట్టుంది
ఒకపరి నా కన్ను చెమరినట్టుంది

ఆకాశ గంగలో మునిగినట్టుంది
ఆనంద హద్దెదో తునిగినట్టుంది
కైలాస వీధిలో ఎగిరినట్టుంది
హాయిగ నారెప్ప తడిసినట్టుంది

అమ్మ చేతిబువ్వ మెక్కినట్టుంది
కొండ ఎత్తులన్ని ఎక్కినట్టుంది
అండ దండలన్ని అమరినట్టుంది
తృప్తినా కన్నుల్లో కరిగినట్టుంది


rekkalocci diSalu tuDicinaTTundi
pinchemippi nemali tiriginaTTundi
tolakari cinukullO taDisinaTTundi
okapari naa kannu cemarinaTTundi

aakaaSa gangalO muniginaTTundi
aananda haddedO tuniginaTTundi
kailaasa veedhilO egirinaTTundi
haayiga naareppa taDisinaTTundi

amma cEtibuvva mekkinaTTundi
konDa ettulanni ekkinaTTundi
anDa danDalanni amarinaTTundi
tRptinaa kannullO kariginaTTundi

మా ఇంట్లో చెట్లు

నునులేత ఆకులతొ తొలివాన చినుక్కుల్లో
తడిసి ఆరిన తనువులతో స్వచ్చమయ్యేవి
ఆకు పచ్చని రంగు ఆసాంతము తొడిగేసి
పడుచు ప్రేయసి లాగ పలకరించేవి

బోసి నవ్వులలాగ పూలెన్నొ విరబూసి
మనసుల్ని హాయిలో ఊపివేసేవి
సంధ్య రంగులు ఎన్నొ అరువడిగి తెచ్చేసి
పెద్ద ముత్తయిదువల్లె ఎదురు వచ్చేవి

రెక్కలొచ్చిన గుడ్డు తనదారిగొన్నాట్టు
పెళ్ళిచేసిన బిడ్డ అత్తిల్లు జనినట్లు
ఎండినాకులు నేడు రాలుతున్నాయి
వివశులై ఆ చెట్లు మానులౌతున్నాయి

నగ్నంగ నిలుచుండి తపియించె మునిలాగ
వసంతమెపుడని నేడు ఎదురుచూస్తున్నాయి
తమ బాధ నాతోటి చెప్పుకుంటున్నాయి
నా గుండె మెత్తగా కోత కోస్తున్నాయి !!

nunulEta aakulato tolivaana cinukkullO
taDisi aarina tanuvulatO swaccamayyEvi
aaku paccani rangu aasaantamu toDigEsi
paDucu prEyasi laaga palakarincEvi

bOsi navvulalaaga poolenno virabuusi
manasulni haayilO uupivEsEvi
sandhya rangulu enno aruvaDigi teccEsi
pedda muttayiduvalle eduru vaccEvi

rekkaloccina guDDu tanadaarigonnaaTTu
peLLicEsina biDDa attillu janinaTlu
enDinaakulu nEDu raalutunnaayi
vivaSulai aa ceTlu maanuloutunnaayi

nagnamga nilucunDi tapiyince munilaaga
vasantamepuDani nEDu edurucuustunnayi
tama baadha naatOTi ceppukunTunnaayi
naa gunDe mettagaa kOta kOstunnaayi