జ్ఞాపకాల గుబాళింపు..

నిద్ర జార్చుకున్న నింగి మధ్య
విరగ పూసిన కలువ
ఆపై వేచిన తుమ్మెద పలకరింపు..

కంటి కొలకులు చూసిన
ముత్యాల పలవరింపు..

అలసిన అలజళ్ళను అలవోకగా ఏరుకుంటూ..
ఒడిలిన తెరల వెనకగా
ఎగబ్రాకిన వేకువ కిరణం..

వెచ్చగా ఒళ్ళిరిచుకున్న
జ్ఞాపకాల గుబాళింపు..

మనసు మూగబోతున్నా...

గుండె గదిలో బందీని చేసి
గురుతుకొచ్చిన ప్రతిసారీ
తలుపు తడుతున్నావు ...

కంటి రెప్పల్లో ఖైదు చేసి
అలసి సోలిన ప్రతిసారీ
అలజడి చేస్తున్నావు...

మోడుచెట్టుకు ప్రాకిన మల్లె పొదలా..
మనసంతా నిండి మత్తు రేపుతున్నావు..

తలనెత్తి నీకు దూరమవలేక
ఒదిగి చెంతన చేరినపుడల్లా..
నింగి ఎత్తుకు నెట్టి దూరమవుతావు..

పొంగు ప్రేమను పంచ
చేజాచినపుడల్లా..
ఓడిపోయానంటు మోకరిల్లుతావు..

అగాధాల అంచు కాక
మరి ఇదేమి నేస్తం?

పరిమళం గారు రాసిన "మనసు మూగబోతున్నా " కవితలు నా స్పందన.
http://anu-parimalam.blogspot.com/2010/02/blog-post.html

హాయి

నింగి వంగి చుంబించినట్టయింది
గుండె ఉప్పొంగి పొర్లినట్టయింది
నిండు పున్నమి శాంతి గుప్పించినట్టయింది
హాయి ఉప్పెనల్లో గుండె ఊగినట్టయింది
ఆర్తి పిలుపుకాలంబన దొరికినట్టయింది
ఆకాశపుటంచులు తాకినట్టయింది
రెక్కలొచ్చి భూమినొదిలి తిరిగినట్టయింది
ఆనందపు పూలు కళ్ళకు పూసినట్టయింది
నిశిరాత్రి రంగులతో నిండినట్టయింది
సంతోష హార్మ్యాలు కట్టినట్టయింది
విషాద చాయల్ని గెలిచినట్టయింది
విహంగమై విజయపతాక మెగిరినట్టయింది
ఆహ్లాద సౌరభాలు వీచినట్టయింది
మనసు ఇరుకు లోగిళ్ళు పగిలినట్టయింది
కష్టాల కడలిక గడిచినట్టయింది
నష్టాల ఆశకుంట పూడినట్టయింది
మొగ్గతొడిగిన మనసు విరిసినట్టయింది
క్షమయె నాముందు నిలిచినట్టయింది

నెచ్చెలి ఈరోజు ననుచూసి నవ్వింది
చచ్చిన ఓమాను చిగురాకు తొడిగింది

ఆత్మీయతా నిరీక్షణలు..

స్నేహమిదని మభ్య పెట్టుకుంటూ
నువ్వు నేస్తమని .. సద్ది చెప్పుకుంటున్నా
గుండె గుడిలొ దాచుకుంటున్నా..

అందుకే..

నీకై వేచిన ఆ ప్రతి క్షణాలు..
నేచేసిన కాలక్షేపమనుకుంటున్నా ..
స్థంభించినా సమయంలో
రాలిని ఆరెండు చుక్కలు..
కాకతాళీయ మనుకుంటున్నా..

నువు కనపడనప్పుడు,
మెలికలు తిరిగిన మనసు మధనను
వెర్రి తనమని సమాధానపడుతూ..
బరువు పెరిగిన ఆ రెప్పల భారం
అనాలోచిత మనుకుంటున్నా..

నీ మాటకోసం పడె తపనను
పిచ్చితనమని పెదవి విరుస్తూ
నా మాటల గారడీలో
నలిగిన నిజాలనేరుకుంటూ..
ఎదురు చూపుల్లో ఎండి వాలిన
రెప్పలు, రాలకుండా సంభాళిస్తున్నా..

ఒంటిచేతి చప్పట్లకు ఆవురావురని
ఎగిరొచ్చే ప్రతిధ్వనులని ఆస్వాదిస్తున్నా ..

గుండె గుడిలో వెలిసిన హితకు,
ఆహ్వాన సింహాసనాలు..
ఆడంబర ఆఘ్రాణలు..
ఆశ నివేదనలు..
ఆనంద నీరాజనాలు..
అశృ తర్పణాలు..
ఆకాంక్ష అంపకాలు ..
ఆత్మీయతా నిరీక్షణలు..

అందనంత ఎత్తులో...

నువు నన్ను తేరిపార చూసి
మనసారా మాటలాడి
పలకరింపుగా నైనా ఒ నవ్వు విసిరి
ఎన్నాళ్ళయ్యింది ?

remember those days ?
మనం hours together మాట్లాడుకున్నప్పుడు
time ఎలా పరుగెడుతుందని
నివ్వెర పోయిన రోజులు..

ఇవాళ best day నా జీవితంలో
అని మురిసిపోతూ.. ఆ evening
ఇళ్ళకు పోతూ.. bye bye
చెపుతూ చూసిన చూపుల లోతులు...

lunch timeలో ఎందెచ్చావు
అంకుంటూ.. ఎలా చేశావనుకుంటూ
ఇద్దరం share చేసుని తింటూ
హాయిగా గడిపిన dayసూ ...

నువ్వెక్కడున్నావ్‌ ?
office కెన్నింటికి వస్తావంటూ
ఓ చేత్తో drive చేస్తూ
మరో చేత్తో phone చేసిన రోజులు ..

ఏమయ్యాయి అవన్నీ..
ఆ friendshipకేమయ్యింది ?
what happened to that ఆత్మీయత ..

తప్పు నాదేలే
మనసు విప్పకుండా ఉండాల్సింది
మాట గుండెల్లో బంధించాల్సింది
కానీ అప్పుడది cheeting కాదూ ?

అందుకే అనుకున్న వన్నీ చెప్పేశ
ఆశల గాలిపటం ఎగరేశా
నిన్ను బాధ పెట్టనన్న బాధౌన్నా
మభ్య పెట్టలేదన్న తృప్తుంది
అర్ధం చేసుకోగలవన్న నమ్మకముంది


చివరగా ఒక్క మాట
..
..
ఏమీ లేదులే..
..
..
ఉన్న దూరాన్ని పెంచుకోలేను.
ఆశ కాగడా ఆర్పుకోలేను.

నా గుండెలో నీ స్నేహానికి
స్థానం అలానే ఉంది.. ఉంటుంది
అందనంత ఎత్తులో...
ఆరాధ్య ప్రాయంగా .

అమాయకంగా ఆ ప్రశ్నలేమిటి ?

చిరుగాలికి రెపరెప లాడుతు
నీ కళ్ళకు అడ్డంపడుతు
నా చూపుతొ దోబూచాడే
ఏ కడలి ఎరుగని నీ కురుల అలలకు
అడ్డం కట్టు..

చెప్పేందుకు తికమక పడుతు
నీ మాటలు తడబడనిస్తు
నా మనసును గిలిగింతెట్టే
ఏ తుమ్మెద ఎరుగని మధు కలశాలను
అదుపులో పెట్టు..

చిరు సిగ్గులు కురిపించేస్తూ
సంధ్య కాంతులు విరజిమ్మేస్తూ
మనసు భావాలకు అద్దంపట్టే
ఏ ముఖము ఎరుగని నీ చెక్కిలి అద్దము
దూరం పెట్టు...

అల్లలాడుతూ కవితలు రేపుతూ
అలకకి కూడా అందానిస్తూ
మనసు హాయిలో ఓలలాడించే
ఏ నింగి ఎరుగని తారలా కన్నులు
అబ్బ! ... అవతలికి తిప్పవూ..

చెలివని నీకు చనువును ఇస్తే
చేసే చేష్టలు అన్నీ చేస్తూ
నేనేం తప్పుని చేశానంటూ
అమాయకంగా ఆ ప్రశ్నలేమిటి ?

==================================


cirugaaliki reparepa laaDutu
nee kaLLaku aDDampaDutu
naa cuuputo dObuucaaDE
E kaDali erugani nii kurula alalaku
aDDam kaTTu..

ceppEnduku tikamaka paDutu
nee maaTalu taDabaDanistu
naa manasunu giliginteTTE
E tummeda erugani madhu kalaSaalanu
adupulO peTTu..

ciru siggulu kuripincEstuu
sandhya kaantulu virajimmEstuu
manasu bhaavaalaku addampaTTE
E mukhamu erugani nii cekkili addamu
duuram peTTu...

allalaaDutuu kavitalu rEputuu
alakaki kuuDaa andaanistuu
manasu haayilO OlalaaDincE
E ningi erugani taaralaa kannulu
abba! ... avataliki tippavuu..

celivani neeku canuvunu istE
cEsE cEshTalu annee cEstuu
nEnEm tappuni cESaananTuu
amaayakamgaa aa praSnalEmiTi ?

కొత్త జగతికి పునాదులేద్దాం

కన్నీళ్ళను తుడిచేసినా
చిరునవ్వులు పూయించినా
రహదారిన నడిపించినా
నీ కోసం కాదది నేస్తం

నీ కష్టం చూసి చెమరే కళ్ళివి
ఆ బాధను తెలిసి పగిలే ఎదయిది
నాన్న అన్నల ప్రేమల కన్నా
సడలక అల్లిన స్నేహమిది

గతమని బేలగ సద్దుకుపోకు
రుణమని చేతులు దులుపుకు పోకు
చీలికలయ్యే నీ బ్రతుకును చూస్తూ
చింతను ఒదిలి ఏల మనగల?

ఆరేదీపానికి అడ్డుగు పెట్టిన
చేతులు నెట్టుక్కు పక్కకు పోకు
స్నేహం అర్ధం తెలిసిన మనుషులు
కోటికి ఒక్కడు లేని జగతిది

మంటలొ నిన్ను ఒదిలై అంటె
వింటానని నీ కెంతటి ఆశ ?
నీ నీడను గుండెలొ నింపినవాడిని
వదిలై అంటే ఏమైపోను ?

ముత్యము వంటి నిన్ను ఒంటరిగ
పందుల ముందు ఒదలను నేస్తం
చేయిని కలిపి నాతో నడువు
కొత్త జగతికి పునాదులేద్దాం !!

శృతి గారి "వెళ్ళిపో నేస్తం " కవితకు నా స్పందన
http://manaanubhoothulu.blogspot.com/2008/12/blog-post_7433.html


kanneeLLanu tuDicEsinaa
cirunavvulu puuyincinaa
rahadaarina naDipincinaa
nee kOsam kaadadi nEstam

nee kashTam cuusi cemarE kaLLivi
aa baadhanu telisi pagilE edayidi
naanna annala prEmala kannaa
saDalaka allina snEhamidi

gatamani bElaga saddukupOku
ruNamani cEtulu dulupuku pOku
ciilikalayyE nee bratukunu cuustuu
cintanu odili Ela managala?

aarEdeepaaniki aDDugu peTTina
cEtulu neTTukku pakkaku pOku
snEham ardham telisina manushulu
kOTiki okkaDu lEni jagatidi

manTalo ninnu odilai anTe
vinTaanani nee kentaTi aaSa ?
nee neeDanu gunDelo nimpinavaaDini
vadilai anTE EmaipOnu ?

mutyamu vanTi ninnu onTariga
pandula mundu odalanu nEstam
cEyini kalipi naatO naDuvu
kotta jagatiki punaadulEddaam !!

మమకారం

నకారాల కవిత నప్పింది కాబోలు
మమకార మీరోజు గుప్పించుతుంది
న నో ల అర్జీలు నచ్చాయి కాబోలు
ఈరోజు మాటల్లో ముంచెత్తుతుంది
నా భావమిన్నాళ్ళకందింది కాబోలు
తనతోటి నా నడకనందించ మంది
అనిపించి ఆ మాటలన్నాను గానీ
నొప్పించి నీ తోడు పొందాలనిగాదు
కవితలో భావాలు ఏమైనా గానీ
నీకు నచ్చని పనులేవి నాకోసమైనా
చెయ్యకున్నా నాకు చెల్లునే చపలా !!


nakaaraala kavita nappindi kaabOlu
mamakaara meerOju guppincutundi
na nO la arjeelu naccaayi kaabOlu
eerOju maaTallO muncettutundi
naa bhaavaminnaaLLakandindi kaabOlu
tanatOTi naa naDakanandinca mandi
anipinci aa maaTalannaanu gaanee
noppinci nee tODu pondaalanigaadu
kavitalO bhaavaalu Emainaa gaanee
neeku naccani panulEvi naakOsamainaa
ceyyakunnaa naaku cellunE capalaa !!

ఏమని చెప్పను ?

అంతరంగాల్లోని జ్ఞాపకాలకు తోడుగా
ప్రశాంతంగా ప్రవహించే ఆ నది, నాతో
తనలో గంతులేసిన ఆ చిరు పాదాల
గురుతులడిగింది, ఏమని చెప్పను ?

ఒంటరిగా ప్రకృతి బాటలో సాగే నాతో
తుంటరితనాన్ని మరిచి నిలిచిన జింక
భయపడి ఒక్క క్షణమాగిన ఆ అడుగుల
సవ్వడడిగింది, ఏమని చెప్పను ?

మౌనంగా అడవితల్లి ఒడిని చేరిన నాతో
నిశ్శబ్దాన్ని చీలుస్తూ నన్నాపిన ఆ చెట్లు
అలుపెరుగక నాడు సాగిన ఆ ఊసుల
మాటేదనడిగాయి, ఏమని చెప్పను ?

గలగలపారే సెలయేరు ఒక నిముషమాగి
నాడు తన సోయగాలు చూపనందుకు
చిన్నబోయి, నాడు చూసిన ఆ కన్నులేవని
అసంతృప్తిగా అడిగింది, ఏమని చెప్పను ?

నీకై ఓ పూవిచ్చిన ఆ అడవి చెట్టు
నువ్వలిసి సేదతీరిన ఆ కొండ మెట్టు
అలజడికి ఒడ్డుచేరిన ఆ నురగ తెట్టు
ఆ ఊయల, ఆ మలుపు, ఆ నది గట్టు
ఒకటేమిటి ? ప్రతి కణము ప్రతి కిరణము
మరుపెరగక నిన్నడిగాయి, ఏమని చెప్పను ?

నువులేని లోటు నా ఒక్కడి సొంతమనుకుంటూ
ఎదురుచూపులు నా కళ్ళకే పరిమితమనుకుంటూ
నీతోడు కోరే ఆశ నాతోనే అంతమనుకున్నా, కానీ
నేడు, అదోవింత సంఘర్షణ, ఏమని చెప్పను ?

ఈ జగతంతా నీ వైపని కొత్తగా కనుక్కుంటున్నా
ఏవీ నావికావని అయిష్టంగానే తెలుసుకుంటున్నా
కలుక్కుమన్నట్లనిపించింది, అంతా కలలా అనిపించింది
ఆదారి నేనెందుకెళ్ళానా అనిపించింది, ఏమని చెప్పను?

లేకుంటే !
ఏదో ఒక అబద్ధపు తృప్తైనా నాకుండేది
నులివెచ్చని ఆ నవ్వైనా నాకు మిగిలుండేది !!

antarangaallOni jnaapakaalaku tODugaa
praSaantamgaa pravahincE aa nadi, naatO
tanalO gantulEsina aa ciru paadaala
gurutulaDigindi, Emani ceppanu ?

onTarigaa prakRti baaTalO saagE naatO
tunTaritanaanni marici nilicina jinka
bhayapaDi okka kshaNamaagina aa aDugula
savvaDaDigindi, Emani ceppanu ?

mounamgaa aDavitalli oDini cErina naatO
niSSabdaanni ceelustuu nannaapina aa ceTlu
aluperugaka naaDu saagina aa uusula
maaTEdanaDigaayi, Emani ceppanu ?

galagalapaarE selayEru oka nimushamaagi
naaDu tana sOyagaalu cuupananduku
cinnabOyi, naaDu cuusina aa kannulEvani
asamtRptigaa aDigindi, Emani ceppanu ?

neekai O puuviccina aa aDavi ceTTu
nuvvalisi sEdateerina aa konDa meTTu
alajaDiki oDDucErina aa nuraga teTTu
aa uuyala, aa malupu, aa nadi gaTTu
okaTEmiTi ? prati kaNamu prati kiraNamu
maruperagaka ninnaDigaayi, Emani ceppanu ?

nuvulEni lOTu naa okkaDi sontamanukunTuu
edurucuupulu naa kaLLakE parimitamanukunTuu
neetODu kOrE aaSa naatOnE antamanukunnaa, kaanee
nEDu, adOvinta sangharshaNa, Emani ceppanu ?

ee jagatantaa nee vaipani kottagaa kanukkunTunnaa
Evee naavikaavani ayishTamgaanE telusukunTunnaa
kalukkumannaTlanipincindi, antaa kalalaa anipincindi
aadaari nEnendukeLLaanaa anipincindi, Emani ceppanu?

lEkunTE !
EdO oka abaddhapu tRptainaa naakunDEdi
nuliveccani aa navvainaa naaku migilunDEdi !!

నానా నోనో

నేను నేనైనందుకు
నన్ను నేనేమారినందుకు
నీ నా ల విడి చూడనందుకు
నా కీ వరము దొరకాల్సిందే !!

నే నీ నేల వీడినడిచినందుకు
నా ఊహలరెక్కల నింగినెగిరినందుకు
నా నిన్నలోనికి నిన్నీడ్చినందుకు
నా కీ వరము దొరకాల్సిందే !!

నానీడన నిను కట్టినందుకు
నా ఆంక్షల్లోకి నిన్ను నెట్టినందుకు
నా ఆకాంక్షలలో నిన్ను దాచినందుకు
నా కీ వరము దొరకాల్సిందే !!

నా కీ నకార వరము దొరకాల్సిందే
కానీ నేనీ నరకాన్నిక వేగలేను !

నేనెరిగిన నువ్వరువిచ్చిన నానా నోనో లన్నీ ,
నాకొచ్చిన భావంతో నా కవితలో దాచేశానుగా
ఇక నైనా నేనన్న ప్రశ్నలకు,
నానా నోనో లనక మరేదైనా చెపుతావా ?

చూద్దాం చేద్దాం అంటావేమో కొంపతీసి ?
దేవుడా నా కెందుకీ అగ్ని పరీక్ష?
ఎందుకీ నకారాల శిక్ష ?


nEnu nEnainanduku
nannu nEnEmaarinanduku
nee naa la viDi cuuDananduku
naa kee varamu dorakaalsindE !!

nE nee nEla viiDinaDicinanduku
naa uuhalarekkala ninginegirinanduku
naa ninnalOniki ninneeDcinanduku
naa kee varamu dorakaalsindE !!

naaneeDana ninu kaTTinanduku
naa aankshallOki ninnu neTTinanduku
naa aakaankshalalO ninnu daacinanduku
naa kee varamu dorakaalsindE !!

naa kee nakaara varamu dorakaalsindE
kaanee nEnee narakaannika vEgalEnu !

nEnerigina nuvvaruviccina naanaa nOnO lannee ,
naakoccina bhaavamtO naa kavitalO daacESaanugaa
ika nainaa nEnanna praSnalaku neevaina
naanaa nOnO lanaka marEdainaa ceputaavaa ?

cuuddaam cEddaam anTaavEmO kompateesi ?
dEvuDaa naa kendukee agni pareeksha?
endukee nakaaraala Siksha ?

వద్దు

గుండెలోని బావాలను గొంతులోనే నొక్కద్దు
మనసు పిండిన శోకాలను కంటిలోనె ఆపొద్దు
విరిసి వచ్చిన చిరునవ్వుని పెదవి నుంచి చెరపొద్దు
చిన్న నాటి స్నేహాలను నీ చివరి వరకు మరువద్దు

కలసి రాని కాలమిదని చేయు పనిని మానొద్దు
సాయము చేసిన చేతిని షేక్* హండుతో వదలొద్దు
కరుకు మాటకు తండ్రిని మనసు లోంచి తుడువద్దు
చదువు నేర్పిన గురువుని దణ్ణంతో మరువద్దు