మౌనం

పురిటినొప్పుల్లా తెరలు తెరలుగా
తడిమిన తరుణాలు
మౌనాన్ని ప్రసవించి మరలి పోతాయి

జ్ఞాపకాలు ఆలపించిన గీతాలు
ఎండురెప్పల మధ్య
నిశ్శబ్దంగా దొరిలి పోతాయి

సెలయేటి గలగలలు
ఘనీభవించి గొంతు లోతుల్లో
పదాలు వెదుకుతూ ఉండిపోతాయి

భాష జార్చుకున్న
బరువు భావపు ప్రతి కదలికా
ఏ రంగూ తగలని కవితే..

ఈ కవితా సాగరంలో తేలుతూ నేనూ...

కవిత లెప్పుడవుతాయో

రెప్ప క్రింద

గులాబీ వనంలో

రాలిపడినవీ..

పారుతున్న ఏటి ధారల్లో

ఏరుకున్నవీ..

వీడని మెళుకువ

కీచురాళ్ళతో పాడుకున్నవీ.

నిట్టూర్పుల వేడికి

ఎండుటాకులై దొర్లుతున్నవీ..

ఎన్ని పదాలో ..

ఎటుచూసినా పదాలే..

ఇవి కవిత లెప్పుడవుతాయో !!?

నాకూ మరణం కావాలి !!

మెరిపించిన కనులను
పెదవి విరుపులు
మరుగుచేస్తున్నాయి..
ఐనా.. ఈ తావు వీడలేను

నేను..
నిశీధిలో కలిసిన
మూగ నవ్వును ..
తడి స్పర్శ తెలియని
తపన జీవిని ..
ఏ గంధమూ లేని
మనసుగంధాన్ని..

రాలిన ప్రతి పువ్వూ
విధి విదిల్చిన రంగువే
అంటూ దెప్పుతుంది.
చివుక్కుమన్న ప్రాణం
చిన్నబోతుంది.

మంచు ముత్యాలూ
తేనెటీగలూ
కొప్పు శిఖరాలూ
కోవెల మెట్లూ
అన్నీ నా కలల ప్రపంచంలో ..
కరగని కధలే..

అలంకారానికీ కొరగాక
ఆనందాలకూ పనికిరాక
చావుకీ దూరంగా
ఎందుకీ బ్రతుకు? ఎవరికోసం.

ఆ నవ్వు.. ఆ స్పర్శ..
ఆ మమత.. ఆ ఆనందం..
నాకూ కావాలి.

మరుజన్మ కైనా.. కానీ
ప్స్చ్‌ .. మరణమూ రాదుగా.
కాగితం పువ్వును నేను..
ఈ బ్రతుకింతే !!

త్రినాధ్ గారు తన బ్లాగులో ఆంగ్లంలో రాసిన కవిత నుండి స్పందన పొంది రాసిన కవిత ఇది. ఆకవితను ఇక్కడ http://musingsbytrinath.blogspot.com/2007/12/paper-flower-suggested-by-prashanth.html

ఎంటి silentగా ఉన్నావు ?

ఎంటొ అంత silentగా కూర్చున్నావు
something ఏమన్నా చెప్పొచ్చుగా ?
after a long time కల్శామా ?
కనీసం shake hand ఐనా ఇవ్వొచ్చుగా?

కళ్ళు దించుకుని కామోషై పోయావు
atleast కన్నెత్తైనా చూడొచ్చుగా ?
నాకేంటొ ఇది strangeగా అనిపిస్తుంది
కనీసం ఒక joke ఐనా వెయ్యొచ్చుగా ?

ఆరాటంగా ఆశగా ఆబగా ఆతృతగా
you know, పరుగెట్టుకొచ్చా
నీతో చాలా చెప్పాలని అడగాలని
now see ఏమయ్యిందో
ఇద్దరు ఒంటరులం జంటగా కూర్చున్నాం
దీనికి ఇక్కడిదాక why to come?

smile ఐనా ఇవ్వొచ్చు
మరి కాస్త closeగా జరగొచ్చు

ఎంటొ అంత silentగా కూర్చున్నావు
something ఏమన్నా చెప్పొచ్చుగా ?

నీతో ఎప్పుడూ ఇంతే
నా చావుకొచ్చింది
సరే ఐతే leave it !!
నేనే ఏదో ఒకటి చేస్తా
ఏంటి అనా ఆ look ?
రేపటి కోసం waitinగమ్మా
ఇంకేంచేస్తాం