కవిత

తలపు తడుతూ నేల గంధం
తలుపు తీస్తే..

ఆకాశం కప్పుకున్న
అస్థిరమయిన రూపాలు
తేలిపోతూ.. కరిగిపోతూ ..
అలజడిచేస్తూ..
అక్షరాల జల్లు

నిలిచే సమయమేది ?
పట్టే ఒడుపేది ?

పల్లంలో దాగిన
జ్ఞాపకాల వైపు ఒకటే పరుగు.

తడుపుదామనో
కలిసి తరిద్దామనో..

గుండె నిండేసరికి
నిర్మలాకాశం
వెచ్చగా మెరిసింది.


picture by Jean-Sébastien Monzan
పొద్దు లో ప్రచురించబడినది http://poddu.net/?p=4829

కవిత లెప్పుడవుతాయో

రెప్ప క్రింద

గులాబీ వనంలో

రాలిపడినవీ..

పారుతున్న ఏటి ధారల్లో

ఏరుకున్నవీ..

వీడని మెళుకువ

కీచురాళ్ళతో పాడుకున్నవీ.

నిట్టూర్పుల వేడికి

ఎండుటాకులై దొర్లుతున్నవీ..

ఎన్ని పదాలో ..

ఎటుచూసినా పదాలే..

ఇవి కవిత లెప్పుడవుతాయో !!?

పోరాటం..

ఆ మనిషి కోసం వెతికి వేసారి -
జారే కాలం పెట్టే కేకలు,
కలంలో నిండి కాగితాలు నింపుతున్నాయి..
కవితలయి కేరింతలు కొడుతున్నాయి.

అయిదు అడుగుల అద్భుత శిల్పం
ఎదురుగా ఉన్నా.. ఆర్ధ్రత నిండిన
పిలుపులు, ఆసాంతం దూసుకు పోతున్నాయి...
ప్రతి ధ్వని కోసం భూనభోంతరాళాలు వెదుకు తున్నాయి ..
అరవై కేజీల నిశ్శబ్దమై
వెనుదిరిగి వచ్చి చెంత నిలిచి వెక్కిరిస్తున్ది..

హద్దులెరగని ఆరాటం,
పెల్లుబికే భావాలతో కలిసి
నోటికడ్డంగా పద మాలికలల్లుకుని
కవితల ముసుగులో
శుధ్ధ సావేరి ఆలాపిస్తుంది.

అయిదడుగుల శిల్పం కోసం కాదు
అరవయి కేజీల నిశ్శబ్దం కోసం కాదు
చన్దోబధ్ధ కావ్యం కోసం కాదు
ఆర్ధ్రత నిండిన పిలుపుకు
ఆశ్రయ మిచ్చే మనసు కోసమీ ఆరాటం..

చివరి వరకు నా ఈ పోరాటం..


========================================


aa manishi kOsam vetiki vEsaari -
jaarE kaalam peTTE kEkalu,
kalamlO ninDi kaagitaalu nimputunnaayi..
kavitalayi kErintalu koDutunnaayi

ayidu aDugula adbhuta paalaraati Silpam
edurugaa unnaa.. aardhrata ninDina
pilupulu, aasaantam duusuku pOtunnaayi...
prati dhvani kOsam bhuvanabhOntaraaLaalu
veduku tunnaayi ..
aravai kEjiila niSSabdamai
venudirigi nilici vikkiristunnaayi..

hadduleragani aaraaTam
nOTikaDDamgaa pada maalikalallukuni
kavitala musugulo
suddha saavEri aalaapistundi

ayidaDugula Silpam kOsam kaadu
aravayi kEjiila niSSabdam kOsam kaadu
aardhrata ninDina pilupuku
aaSraya miccE manasu kOsamii aaraaTam..

civari varaku naa ee pOraaTam..



.

మళ్ళీ వస్తా

నా తలపుల చేష్టలు తెలుసుకోలేనప్పుడు
నా భాష వెనకన భావం ఎరగనప్పుడు
నా నిఘంటువులెందుకు ? నీ జీవిత బాస లెందుకు ?

తెలిసిన భాషలొ వచ్చిన భావం చెప్పాననుకున్నా
నువు నా మాటలవెనకన అర్ధం తవ్వి
గుండెని తడిమానని గంతులు వేస్తావనుకున్నా
అందుకు మురిశా.. కానీ మరువం,

వ్యక్తం చేసే తీరు నచ్చక విరక్తి తోనువ్వు విరుగుతావంటే
ఎప్పటిలానే భావం గొంతును నొక్కేవాడిని
ఊపిరి ఆడక ఉక్కిరి బిక్కిరి అయ్యేవాడిని.
నాకది కొత్తేం కాదు

ఎప్పుడుతెలుసుకుంటావు అని అడిగావుగా ?
నన్నంత అర్ధం చేసుకున్నావన్న మాట
అదితెలెసేగా, వచ్చిన భావాల్ని నిఘంటువులెతికి మరీ
ధైర్యం కూడగట్టుకుని చెప్పచూసింది

నా మూగ రోదనలకిక సమయం లేదని
కరిగే కాలం చేతికి రాదని తెలిసేగా మరువం
మనసు విప్పినది. ఎప్పటి లాగే గుండె గాయపడినది
మిన్నిరిగిపడి మూలుగుతున్నది

మరో ప్రయత్నం చేసే లోపల ఇదిగో మరువం నీకో సలహా
గుండెలో ప్రేమే మెండుగ ఉంటే మూగ చూపులే కావ్యం చెప్పును
ఇప్పటికైనా చెప్పేదాంట్లో తప్పులు చూడకు. ఐనా నీకోసం,
నా బాష మార్చుకుని మళ్ళీ చెప్తా. మళ్ళి మళ్ళి వస్తా.


ఉష గారు http://maruvam.blogspot.com/2009/01/blog-post_15.html రాసిన కవితకు నా స్పందన.

తరం మారుతుంది

'అమ్మా' మార్చి ఓమాం అంటూ
'నాన్న ' ను చంపి పాపా చేస్తూ
మమకారానికి అర్ధం వెదుకుతూ
యువతరం సాగుతుంది మనతరమాగుతుంది

అక్షర మాలకు మంగలులవుతూ
ఎంగిలి భాషకు బానిస లవుతూ
బా భా శా షా తేడా తెలియక
ఈ తరం సాగుతుంది మన తరమ్మరుగవుతుంది

రామా అంటే ఎ గై విత్‌ యారోస్‌
హనుమానెవరు? మంకీ గాడ్‌
ఇతిహాసాన్నీ కార్టూన్‌ గానే ఎంజోయ్‌ చేస్తూ
ఈ తరం జారుతుంది మనతరమోడుతుంది

పంచెలు నాడే గొట్టాలయ్యెను
ఓణీలెపుడో స్కర్టుగ మారెను
ఫేషన్‌ పేరుతో అవీ చించుకుని అదిగో
నవతరమూగుతుంది నా తరం మండుతుంది

నవ తరం సాగుతుంది మన తరం జారుతుంది
తరం మారుతుంది భవిత స్వరం మారుతుంది

'ammaa' maarci Omaam anTuu
'naanna ' nu campi paapaa cEstuu
mamakaaraaniki ardham vedukutuu
yuvataram saagutundi manataramaagutundi

akshara maalaku mangalulavutuu
engili bhaashaku baanisa lavutuu
baa bhaa Saa shaa tEDaa teliyaka
ee taram saagutundi mana tarammarugavutundi

raamaa anTE e gai vit yaarOs
hanumaanevaru? mamkee gaaD
itihaasaannee kaarTuun gaanE enjOy cEstuu
ee taram jaarutundi manataramODutundi

pancelu naaDE goTTaalayyenu
ONeelepuDO skarTuga maarenu
fEshan pErutO avee cincukuni adigO
navataramuugutundi naa taram manDutundi

nava taram saagutundi mana taram jaarutundi
taram maarutundi bhavita svaram maarutundi