అద్దం

అద్దమీరోజు నన్ను గుర్తించలేనంది
గురుతులేవో తనకి చెప్పుకోమంది
ఆనన్ను నాలోనే తవ్వుకోమంది
ననుచూసి నన్నే నవ్వుకోమంది

అనుభవాల జముళ్ళు రాసుకుని
కన్నీట దాహాలు తీర్చుకుని
బీడుల్లో నా బ్రతుకునీడ్చుకుని
గతపు అద్దంలోకి ఆశగా చూస్తే!! అద్దమీరోజు ..

జారిన బంధాలనల్లుకుంటూ
కాలపు చిట్టాలనేరుకుంటూ
వయసు ముఖానికద్దుకుంటూ
గతపు అద్దంలోకి ఆబగా చూస్తే... !! అద్దమీరోజు ..

కన్నీటి సీసాలు ఖాళీలుచేస్తూ
నషాలొ గమ్యాన్ని ప్రక్కనకుతోస్తూ
సుఖాన్ని ఎక్కడో కోలిపోయానంటూ
గతపు అద్దంలోకి బాధగా చూస్తే... !! అద్దమీరోజు ..

గుడిభూమి, ఇలవేల్పు, వేడి వయసులకూడి
అమ్మ కడుపే కాదు ప్రేగు బంధము నేడు
అరువుకైనా వచ్చు కొనితెచ్చుకోనగవచ్చు కానీ
అమ్మకానికి నన్నుకానక మోకరిల్లన నన్ను చూసి ...!! అద్దమీరోజు ...

రైలు స్టేషను

పుట్టింటికొచ్చిన నిండు చూలాలు
అస్సు బుస్సంటు మెల్లగా
బంధువులంతా చూస్తుండగా
బాధ గా మూల్గుతూ గట్టు పైన చేరింది

నెలలు నిండినట్టున్నాయి
వందల కళ్ళకు వెలుగు నివ్వగల పాపలు
కొంప తడిసిన గండు చీమల్లా
బిలబిల మని పుట్టుకొచ్చాయి

వారి బ్రతుకు భారాన్ని తాము మోస్తామని
కట్నమడిగే ఎర్రచొక్కా మేన మామలతో
తన కడుపాకలి పొట్లాను కట్టి
బటణీలని అబద్ధమాడి పైసలడిగే తమ్ముళ్ళతో

తనపని ముగిసిందని తలుపు తాళమెట్టి
చేతులు దులుపుకుని బయటకెల్లే తాతలతో
ఇవేమి పట్టనట్టు నీళ్ళాడి
తలోదారి పట్టిన పచ్చి బాలింతలతో

నిజ జీవితానికో అద్ద మాకూడలి



puTTinTikoccina ninDu cuulaalu
assu bussanTu mellagaa
bandhuvulantaa cuustunDagaa
baadha gaa muulgutuu gaTTu paina cErindi

nelalu ninDinaTTunnaayi
vandala kaLLaku velugu nivvagala paapalu
kompa taDisina ganDu ceemallaa
bilabila mani puTTukoccaayi

vaari bratuku bhaaraanni taamu mOstaamani
kaTnamaDigE erracokkaa mEna maamalatO
tana kaDupaakali poTlaanu kaTTi
baTaNeelani abaddhamaaDi paisalaDigE tammuLLatO

tanapani mugisinDani talupu taaLameTTi
cEtulu dulupukuni bayaTakellE taatalatO
ivEmi paTTanaTTu neeLLaaDi
talOdaari paTTina pacci baalintalatO

nija jeevitaanikO adda maakuuDali

(దివం ) గత ప్రస్తుతం

నవ్విస్తూ కవ్విస్తూ కేరింతలు కొట్టేస్తూ
గత ప్రస్తుతాన్ని బంధించ లేకపోయాను
కనీసం ఈ ప్రస్తుతానికి దాంట్లో కొంతైనా
కొన సాగించలేకపోయాను

ఓటమి తప్పని పోరాటాలు
గెలిచి ఓడిన సంఘటనలు
నిర్లిప్తంగా సర్దుకుపోయిన సన్నివేశాలు
నన్ను నానుండి కొంచెం కొంచెంగా దూరం చేస్తుంటే
నిస్సత్తువగా చూస్తూ ఉండిపోయాను ..

ఇపుడు..
గడిచిన కాలం జ్ఞాపకంగా వదిలిన
అద్దం ముక్కల్ని ప్రేమగా తుడుచుకుని
ఆ చెదిరిన బింబాల్లో ఆ పాత నన్ను
ఆతృతగా వెతుక్కుంటున్నాను..
ఆప్యాయంగా హత్తుకుంటున్నాను